Persoonlijke update: Startgroep, rijbewijs en veel minder sporten

Het is al een poosje geleden dat mijn vorige persoonlijke update online kwam en er zijn in de afgelopen tijd best wat dingen gebeurd! Ik vond het daarom de hoogste tijd voor een nieuwe openhartige update. Jarenlang heb ik alle problemen, gedachten en angsten die ik had voor mijn omgeving geheim gehouden. Ik schaamde me en hield alles daarom liever voor mezelf. De afgelopen jaren heb ik echter geleerd dat dit je op lange termijn niets oplevert en dat je beter eerlijk kunt zijn. In deze persoonlijke updates wil ik wil proberen vaker open te zijn over hoe het écht met me gaat en waar ik me mee bezig houd, ook al blijft het heel spannend om me zo kwetsbaar op te stellen. In deze blog deel ik weer wat van mijn bezigheden en hersenspinsels van dit moment met jullie!

Startgroep

Zoals jullie een paar maanden geleden in deze blog al konden lezen werd mijn therapie op dat moment stopgezet. Ik heb destijds vrij snel contact opgenomen met een andere instantie maar desondanks verstrijkt er behoorlijk wat tijd over zo’n aanmelding. Al met al voelt het alsof ik nu alweer een jaar weggegooid heb en dat maakt me wel verdrietig. Het zoveelste jaar waarin ik hoopte echt verder te komen.. Sinds vorige maand ga ik echter wel eens in de twee weken naar een Startgroep bijeenkomst om de wachttijd tot 1-op-1 therapie te overbruggen. Bij zo’n bijeenkomst krijg je de hele dag therapie over een bepaald onderwerp in een groep met zo’n 10-12 mensen met heel uiteenlopende eetproblemen. Gelukkig is het ook absoluut niet zo dat er alleen maar meiden van mijn leeftijd met ernstig ondergewicht zijn. De groep is elke keer anders en heel gemêleerd: jong, oud, dik, dun, man en vrouw. Tegen verwachting in bevallen de Startgroep dagen me best wel goed, het is heel fijn om te merken dat je niet de enige bent die met bepaalde problemen zit opgescheept. Wel zijn de dagen ontzettend slopend en ook moet ik erg wennen aan het feit dat iedereen daar heel open is over zijn gedachten en gevoelens, zelf heb ik deze namelijk jarenlang juist met veel moeite verborgen gehouden.  Het plan is dat ik nog 2 keer naar de Startgroep ga en deze maand nog met de echte therapie begin, spannend en eng maar ik ben er ook wel aan toe!

Rijbewijs

De afgelopen 2 maanden is er wat betreft rijles ook vrij veel gebeurd, zowel positief als negatief! Op dinsdag 29 januari stond mijn praktijkexamen gepland. Ik was ontzettend gespannen en pessimistisch, ik ‘wist’ eigenlijk al zeker dat ik het niet zou gaan halen. Daar bovenop kwam nog het feit dat ik die hele week ziek thuis was geweest en deze dinsdag heel wazig wakker werd, alsof mijn hoofd vol met watten zat. Voor het examen had ik nog een laatste rijles en die liep al niet goed.. Ik maakte fouten die ik nog nooit had gemaakt en kon me niet focussen. Het lukt me niet om mezelf te herpakken waardoor ik ook bij mijn examen zeker niet vlekkeloos reed.. In mijn hoofd was de examinator me in zijn stilte telkens aan het afkeuren. Het grootste probleem was dat ik me zó druk ging maken om de foutjes die ik gemaakt had dat ik alleen maar daar aan kon denken en vervolgens fout op fout maakte en achter de feiten aanliep. Ik was dan ook gezakt. Ondanks dat ik het aan had zien komen voelde het wel enorm als het zoveelste falen.. Vanwege de lange wachtlijsten bij het CBR zou ik nu hoogstwaarschijnlijk ook mijn theorie opnieuw moeten gaan halen om weer af te kunnen rijden. Geheel tegen alle verwachting in kwam er toch nog vrij snel een plekje vrij 2 maanden later op dinsdag 26 februari, één dag voor mijn theorie zou verlopen. Ik merkte in de aanloop naar dit herexamen dat ik stiekem al begon te fantaseren over hoe fijn het zou zijn om te slagen en zelf overal heen te kunnen rijden. Ik was zekerder over mezelf en had meer vertrouwen in een goede afloop. Ondanks mijn zenuwen reed ik op enkele slordigheden na goed en kreeg ik, voor mijn eigen gevoel een klein beetje twijfelachtig, te horen dat ik geslaagd was. Na het examen was ik niet direct blij en opgelucht. Ik maakte me druk dat ik het alsnog niet goed genoeg had gedaan en het rijbewijs niet echt verdiende. Mijn instructrice heeft me er gelukkig wel van kunnen overtuigen dat iemand die 15 jaar lang politieagent is geweest echt niet iemand voor spek en bonen laat slagen. In de week nadat ik geslaagd was kon ik deze zelfkritiek en twijfels echter wel loslaten en kwamen de grote blijdschap en opluchting alsnog. Ik ben trots dat ik ondanks het bepaald niet vlekkeloze proces waarbij ik vaak huilend in de auto heb gezeten toch heb doorgezet en het heb afgemaakt. Vandaag ga ik mijn rijbewijs ophalen! 🙂

thumbnail_Screenshot_20190303-162832_Instagram

Minder sporten

Helaas zit ik nog steeds met een fikse blessure opgescheept.. De rugpijn neemt helemaal niet af. De afgelopen maanden heb ik steeds maar 3 keer per week gesport en dan ook nog zeker niet voluit. Best een groot contrast met de 6 intensieve trainingen die ik eerst wekelijks deed! Het lijkt wel alsof er ineens een knop in mijn hoofd om is waardoor het me allemaal minder uitmaakt en ik een stuk beter rust kan nemen. Wel mis ik het sporten enorm en dan vooral de blijheid die het me altijd bracht. Ik voel me lichamelijk steeds minder fit worden en merk dat ik ook mentaal een stuk minder lekker in mijn vel zit.. Gevoelsmatig hoor ik helemaal niet meer bij alle sportieve mensen die ik in de sportschool en op Instagram voorbij zie komen en dat doet me wel pijn.  Ik wil zo zo zo graag weer lekker mijn ding kunnen doen en ben bang dat het ook nog wel een paar maanden gaat duren voordat ik blessurevrij ben..  Wel is het echt goed en fijn om te weten dat ik dus ook goed zonder (veel) sporten kan, wat dat betreft is het een mooi experiment en heeft het me ook wel wat gebracht! Mijn vorige fysiotherapeute is met zwangerschapsverlof dus ben ik overgeplaatst naar een ander. Zij denkt dat mijn problemen wel eens zouden kunnen komen doordat mijn houding voornamelijk bij het staan echt niet goed is, daar ga ik op proberen te letten. Ik heb bij haar trouwens ook 2 dry-needling behandelingen gehad waar ik al mijn hoop op gevestigd had maar dat heeft helemaal niks uitgehaald. Ik ben echt wel een beetje ten einde raad nu.. Als een van jullie nog ideeën heeft voor een mogelijke oplossing of misschien een hele goede fysiotherapeut hoor ik het graag!

thumbnail_LRM_EXPORT_28504731588878_20190303_163714038

Dit waren de dingen die nu het meest in mijn leven spelen. Sorry als het nogal langdradig was. 😉 Laat me vooral weten hoe jij over de besproken zaken denkt, dat hoor ik graag!

Liefs, Yfke ♥


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s